Bir milletin kalbine atılan en derin çizikler bazen bir bombayla değil, bir kalemle atılır.
Son günlerde Leman dergisinin kapağında yayımlanan bir karikatür, yalnızca bir çizgi değil; milyonlarca insanın inancına, sevgisine ve vicdanına saplanan bir hançerdi. Özgürlük adına çizilen bu karikatür, inancın özüne değil, inananların kalbine yönelmişti.
İfade özgürlüğü değerlidir. Ama bu özgürlük başkasının kutsalına çarptığında artık özgürlük değil; saygısızlık, küstahlık ve provokasyon olur.
Hz. Muhammed, bu toprakların duasında, gözyaşında, sükûtunda bin yıldır yaşayan yüce rehberdir. O'na uzanan dil, aslında bu milletin maneviyatına uzanmıştır. Bu yalnızca dini bir mesele değil; aynı zamanda bir ahlak, bir terbiye, bir toplumsal barış meselesidir.
Düşünün: Bir baba evladına peygamber sevgisini anlatırken, ertesi gün bir karikatürle bu değerin alaya alınmasını nasıl açıklayacak? Bu yalnızca bugünün değil, gelecek nesillerin hafızasında da iz bırakacak bir yaradır. Bir çizim saygıyı, adaleti, vicdanı ve toplumsal huzuru zedeliyorsa, artık sanat değil, fitnedir.
Bu süreçte öfkeyle hareket eden de, suskun kalan da aynı çukura düşebilir. Biz aklımızla savunmalı, kalbimizle karşı durmalı, duamızla direnmeliyiz.
Bir gün o karikatür unutulur belki; ama kutsalımıza uzanan o çizgi bu milletin yüreğinde silinmeyecek bir iz bırakır. Bu millet çok şeye sabreder; ama Peygamberine uzanan dile asla boyun eğmez.
Kutsalına sahip çıkamayan bir millet, geleceğine yön veremez.
