Bazı mesleklerin üniforması yalnızca kumaştan değil; vefadan, cesaretten ve adanmışlıktan dokunur. Türk Polis Teşkilatı, tam 180 yıldır bu ülkenin dört bir yanında sessiz ama kararlı bir nöbet tutuyor.
1987'de Bartın'ın Ulus ilçesine bağlı Dereli Köyü'nde dünyaya geldim. O yıllardan bugüne Türkiye çok şey yaşadı, çok şey değişti. Ama değişmeyen bir şey varsa, sokaklarda gezen polis devriyesinin bize verdiği güven duygusu oldu.
Bazen bir çocuğun kaybolan bisikletini aradılar, bazen bir annenin feryadına koştular. Kimi zaman bir mitingin güvenliğini sağladılar, kimi zaman gece yarısı kendi evlatlarını bırakıp görev başına döndüler. Polislik yalnızca asayiş değil; bir vicdan, bir aidiyet, bir fedakârlık işidir.
Elbette eksikler, eleştiriler, gelişmesi gereken alanlar vardır. Ancak 180 yıllık bu teşkilat bugün hâlâ milletin en çok güvendiği kurumların başında geliyorsa, orada aln teri kadar gözyaşı da birikmiş demektir.
Şehit polislerimizi rahmetle, gazilerimizi minnetle anarken görev başındaki her polis memuruna selam göndermek istiyorum. Çünkü biz rahat uyuyabiliyorsak, birileri bizim için uyanık kalıyor demektir.
Bu köşe yalnızca yazıların değil, hak edenin alkışlandığı, sorumluluğun hatırlandığı bir yer olacak. İlk yazımı bu ülkenin adanmış evlatlarına ayırmak istedim.
Nice yıllara Türk Polis Teşkilatı. Nice huzurlu sabahlara Türkiye.
10 Nisan 2025 · 74haber.com'daki ilk yazı
